Document acties
Home Achtergrond Vlucht naar de toekomst Voorwoord Algemene Vergadering 31 mei 2010

Voorwoord Algemene Vergadering 31 mei 2010

Dames en heren,

Iedereen van harte welkom, in het bijzonder de gouden spelddragers en de nieuwe  secretaresse van het bureau NPO. Normaal zou ik nu het voorwoord uitspreken maar aangezien dit met name over het document gaat zal ik de rest uitspreken bij agendapunt 5.

(Agendapunt 5)

Waarom behaalde Sven Kramer geen goud op de 10 km?

Waarom werd FC Twente landskampioen?

Waarom zal de Vlucht naar de toekomst een succes worden?

Drie vragen die beantwoord moeten worden.

Ik zal die vragen in mijn verhaal ook beantwoorden.

Vandaag zijn we bij elkaar om te spreken over het document Vlucht naar de toekomst.

Een document dat geen einddoel is maar een belangrijke stap op weg naar een moderne sportorganisatie.

Jullie zullen van mij verwachten dat ik op inhoud een toelichting geef op dit document. Dat doe ik ook.

Ik zal meer doen dan dat, want ik ga ook in op wat ik de afgelopen weken ben tegengekomen als reactie op de publicatie van dit document.

Ik weet dat er onder jullie verschillende verwachtingen leven ten aanzien van deze vergadering. De een wil uitstellen, de ander is tegen, weer een ander is voor.

Ik sta hier om het beleid toe te lichten en wat in de ogen van het bestuur de koers moet zijn van de NPO.

Ik sta hier om een aantal beelden die jullie mogelijk naar deze vergadering hebben meegenomen bij te stellen.

Eén ding is heel helder: we zijn hier niet bij elkaar om niets te doen.

Laat ik maar direct met de deur in huis vallen door te beginnen over de cultuur binnen onze vereniging. Hoe wij met elkaar omgaan.

Als je kijkt naar andere sportbonden dan gaan die respectvol met elkaar om, onderling of naar hun voorzitter of bestuursleden.

Een ieder heeft respect voor elkaar en laat elkaar in elkaars waarde.

Als bestuur constateren we dat we ons als organisatie op onvoldoende wijze presenteren, de uitstraling niet goed is en het aan discipline ontbreekt. Beroepsmatig kon ik dat in het verleden afdwingen maar dat heb ik zelden gedaan.

Als er één is die weet dat het zo niet werkt in duivenland ben ik het wel.

Als er één is die beseft dat wij geen hockeybond of tennisbond zijn dan ben ik dat wel.

Dat heb ik in de afgelopen periode wel ervaren.

We moeten uitkijken dat wij als NPO geen trekken gaan krijgen van een bananenrepubliek. Iedereen doet dan wat op korte termijn voor het werkgebied goed lijkt. Lange termijn visie is er niet bij. Dat zien we ook in de politiek ,te veel vandaag omdat morgen niet scoort bij het electoraat.

Uit ervaring weet ik dat er bij veranderingen altijd veel onrust ontstaat.

Dat hoort nu eenmaal bij veranderingen.

De kunst is nu om koersvast te blijven.

De kunst is om het doel van veranderingen in de gaten te houden, op die weg te blijven lopen, over de schaduw van je eigen grenzen en positie heen te springen.

Dat betekent dat wij met elkaar oog moeten hebben voor het belang van de duivensport. Dat staat voorop.

Als we vandaag met onze sport zouden beginnen, hoe zouden wij die dan inrichten.

Dat is de vraag waarover het gaat.

Vasthouden aan huidige structuren of huidige denkwijzen levert niks op.

Dat is oud denken. Het is ook oud denken om in termen van macht te blijven denken.

We moeten met elkaar onder ogen durven zien dat het nodig is nieuwe wegen in te slaan.

Daarom moeten we ophouden om steeds in problemen te blijven denken.

Het steeds weer aandragen van nieuwe problemen schiet niet op en leidt tot stilstand.

Het nieuwe denken is dat we denken in perspectief, in uitdagingen, in ontwikkeling, in nieuwe kansen.

Hoe brengen we de duivensport verder?

Dat is de vraag waar het om gaat.

Als bestuur doen we een dringend beroep op jullie schouder aan schouder met het bestuur te gaan staan om die vraag te beantwoorden.


Er is wel meer over te zeggen dan dit alleen.

De geluiden van de afgelopen weken hebben ook te maken met hoe wij binnen de duivensport aankijken tegen een bestuur en een AV.

Met andere woorden hoe wij aankijken tegen onze rollen.

In maart 2009 hebben jullie aan ons als bestuur gevraagd: kom met een beleidskader voor onze duivensport. Dat is de opdracht die jullie ons hebben gegeven.

Dat is precies wat wij hebben gedaan.

Dat mag je van ons verwachten.

Wij zijn er als bestuur voor om initiatief te nemen, leiding te geven aan de NPO, met ideeën te komen, ontwikkelingen in gang te zetten en draagvlak daarvoor te creëren.

Om richting te geven, om te sturen. Dat is wat jullie van ons mogen verwachten. Daar hebben jullie ons voor aangesteld. Dat doen we dus ook.

Dat is besturen.

Jullie mogen er op vertrouwen dat we dat doen.

Daarvoor hebben jullie ons immers aangesteld.

Dat is onze rol.

De rol van de AV, van jullie dus, de kiesmannen, is om beleid vast te stellen, om kaders te scheppen en om ons als bestuur te controleren of wij dat beleid goed uitvoeren.

Om kaders te scheppen, dat betekent op hoofdlijnen het beleid vaststellen en de uitvoering aan het bestuur c.q. het bureau overlaten.

We moeten oppassen dat wij ons niet in details gaan verliezen, want dan verlammen we onszelf.

Ik doe een appél op jullie en op het bestuur om goed in de eigen rol te blijven.

Louis van Gaal zou zeggen: als iedereen in zijn eigen taak blijft voetballen winnen we de wedstrijd en kunnen we de gladiolen ophalen.

Om het met een minister van defensie te zeggen: Een congres koopt geen vliegtuigen!

De discussie van de afgelopen weken heeft afbreuk gedaan aan die rollen.

Sommigen van jullie zullen denken dat je dan alleen mij en het bestuur beschadigt.

Nee, dat is kortzichtig. Uiteindelijk beschadig je de duivensport, dan raken wij ons gezag als bestuur en als NPO kwijt. Niet alleen nationaal maar ook internationaal Dan zullen uiteindelijk steeds minder mensen de duivensport gaan beoefenen en is het eind in zicht.

Dat is niet wat dit bestuur wil.

Dat is niet wat ik wil.

Dat is niet wat jullie zouden moeten willen.

Daarom had ik het ook net over vertrouwen. Met vertrouwen in elkaar bouw je gezag op en zeker als je dat combineert met een heldere visie op de toekomst.

Daarom zal ik aan jullie vragen om vertrouwen uit te spreken in dit bestuur, vertrouwen uit te spreken in de ontwikkelingsvisie die nu op tafel ligt en vertrouwen uit te spreken in de weg die wij hebben te gaan.

Het woord toekomst is al gevallen.

Laat ik maar vooruit gaan kijken en het gedoe achter mij laten.

Om schoon schip te maken en vrij de toekomst in te kunnen gaan moet ik nog wel eerst een misverstand opruimen.

Dat misverstand betreft de rol van de afdelingsvoorzitters.

Als bestuur en als voorzitter heb ik altijd gezegd dat de weg belangrijker is dan het doel.

Het is belangrijk om draagvlak te creëren voor deze veranderingen.

Daar hebben we de afdelingsvoorzitters ook bij nodig. Zij zijn het die de leden zonodig moeten overtuigen van de noodzaak van verandering samen met het bestuur NPO.

Van het begin af aan is onze inzet om ook de afdelingsvoorzitters bij dit proces te betrekken. Door al het gedoe er om heen is dat niet duidelijk geworden.

De afdelingsvoorzitters zullen in de ogen van het bestuur nauw bij dit proces worden betrokken.

Het spijt mij dat ik door al het gedoe er om heen niet heb vastgehouden om dat duidelijk te maken.

Ik kom daar straks op terug als het gaat om hun concrete rol.

Met de Vlucht naar de toekomst is de ontwikkelrichting gegeven.

Als jullie denken dat dit een einddocument of sterker nog een dictaat is, zoals ik van sommigen hoorden, dan heb je het mis.

Dit is geen einddocument.

Dit is wel een belangrijke stap op weg naar een moderne sportorganisatie.

Op de persconferentie kwam het beeld op van een spoorboekje.

Inderdaad een spoorboekje, maar wel een spoorboekje waarin de aankomst en vertrektijden nog moeten worden ingevuld en waarin ook nog enkele stations gebouwd moeten worden. Maar de rails ligt er, de richting waarin de trein zal rijden is een gegeven.

Jullie mochten dat van dit bestuur verwachten. Dat wij de richting aan zouden geven.

Samen gaan we dat spoorboekje verder invullen.

Dat is altijd al de bedoeling geweest.

Daar hoeft geen enkel misverstand over te bestaan.

Samen met de leden, met de afdelingen, met de nog op te richten disciplines gaan we deze route verder invullen.

Dus absoluut geen dictaat. Absoluut niet!

Ik zou wel een idioot geweest zijn als ik zou denken dat ik jullie met één commando in het gelid zou zetten.

Ik verwacht dat jullie willen uitdragen dat we die weg samen zullen aflopen.

Dat is een appél wat ik op jullie doe.

Geen dictaat heb ik gezegd.

Maar ook geen overval.

Want we hebben dit document tot stand gebracht na een zorgvuldig proces.

Een proces dat we nauwgezet met jullie, in samenspraak met jullie, hebben ingericht.

We zijn begonnen als bestuur door de opdracht die jullie ons in maart 2009 hebben gegeven, namelijk kom met een beleidskader, te accepteren.

Het is dus een opdracht van jullie als AV aan ons als bestuur.

Die opdracht hebben we met veel plezier opgepakt.

Vervolgens hebben we een plan van aanpak opgesteld hoe we dat zouden doen.

Jullie hebben op 17 oktober 2009 in de AV unaniem het startdocument vastgesteld.

Daarin staat nadrukkelijk waarom we moeten veranderen en dat het absolute noodzaak is om te veranderen. Daarin staat ook de weg die wij als bestuur willen aflopen om tot die veranderingen te komen.

Op 13 maart 2010 hebben jullie als AV het basisdocument vastgesteld.

We hebben gezegd dat dit basisdocument de agenda voor de toekomst is.

Alle te veranderen onderwerpen staan daarin. We zijn zelfs al verder gegaan door ook enkele uitgangspunten op te nemen voor de inrichting van de duivensport.

Jullie hebben daar unaniem ja tegen gezegd.

Na dat "ja" van jullie zijn we als bestuur verder gegaan om het document Vlucht naar de toekomst voor te bereiden.

Ondertussen waren we ook bezig met het creëren van draagvlak.

We hebben gebruik gemaakt van de resultaten van de enquête, we hebben een rondje land georganiseerd, we hebben een ledenpanel ingericht, we hebben persconferenties georganiseerd om het publieke debat te organiseren.

Allemaal stappen en acties die bijgedragen hebben aan de totstandkoming van de Vlucht naar de toekomst.

Dit document wat nu voorligt is dus een logisch uitvloeisel vanuit de vorige twee documenten. Een logisch uitvloeisel dus.

In die zin ligt er vandaag niks nieuws voor.

Je moet daarmee niet de indruk hebben dat het niets voorstelt.

Dat is de andere kant.

Want het is wel een degelijk een belangrijke stap in de goede richting.

Om in de beeldspraak van het spoorboekje te blijven: de wissel is omgezet.

Er is geen weg terug.

Dit is de koers die de NPO dient te varen in de ogen van het bestuur.

Dit is de route waarlangs we de duivensport verder ontwikkelen.

Niets meer maar zeker niet minder!

We moeten wel op koers blijven.

Dus gaan we niet terug naar  af.

Het besluit is dus niet vandaag dat we de zaak in beton gieten.

Het besluit is ook zeker niet dat we gaan uitstellen. Dat kunnen we ons niet veroorloven als duivensport.

We stellen vast dat dit document in lijn ligt met de eerder vastgestelde documenten.

We stellen vast dat dit de richting is waarin de NPO zich verder zal ontwikkelen.

We besluiten wel dat we met elkaar die weg verder zullen aflopen en dat we een proces inrichten dat we met elkaar tot verdere bijstelling en uitwerking komen.

Met andere woorden, we richten een proces in van permanente verbetering!

Zo creëren we met elkaar een toekomst voor de duivensport.

Niet op basis van angst, wantrouwen of vast willen houden aan het oude denken.

Wel op basis van vertrouwen, van lef, van overtuiging, van het grijpen van nieuwe kansen.

Ik heb al gezegd dat we het samen gaan doen.

Hoe doen we dat?

Jullie hebben gelezen dat er in het document randvoorwaarden zijn benoemd om de sport verder in te richten.

Van vervoer, financiën, lossingsbeleid, centrale verkeersleiding, enz.

Op al die onderwerpen komen werkgroepen.

Die werkgroepen zullen onder leiding van het bestuur de opdracht krijgen om met nadere uitwerkingsvoorstellen te komen. Als bestuur gaan we dat proces inrichten.

Eén van die werkgroepen komt mede voort uit de kring van de afdelingsvoorzitters, waar we de afdelingsvoorzitters sterk zullen positioneren, en zal tot taak hebben met voorstellen te komen over de verdere uitwerking van de verenigingsstructuur. Hoe we die werkgroep gaan samenstellen en de werkwijze van die werkgroep gaan we nog met de afdelingsvoorzitters bespreken.
Als de sport centraal staat, wat betekent dat dan voor onze verenigingsstructuur.

In het overleg met de afdelingsvoorzitters van 17 mei jl. heb ik goed naar hen geluisterd.

Binnen het bestuur zullen we een voorstel ontwikkelen om te kijken op welke wijze wij de afdelingsvoorzitters verder bij het proces kunnen betrekken.

In termen van klankbordgroep of sparringpartner.

Hoe we dat precies gaan doen, weet ik nu nog niet.

Het overleg daarover wil ik graag met hen voeren.
Hoe we het proces naar de afdelingsvoorzitters ook inrichten: we blijven wel rolvast en blijven functioneren in de democratische lijn van bestuur en AV.

Na vandaag gaan we disciplines inrichten.

Disciplines zoals vitesse, midfond, dagfond, marathon, jonge duiven, maar ook tentoonstellingsduiven.

Want het is onmiskenbaar dat de leden behoefte hebben aan medezeggenschap over hun eigen spel. Die disciplines gaan we niet alleen inrichten, maar zij worden ook betrokken bij de verdere uitwerking van deze ontwikkelrichting.

Want de inhoudelijke inbreng moet van de leden zelf komen!!

Zo bouwen we ook gezag op naar de toekomst.

Ik bied aan om bij de afdelingen langs te gaan voor verdere gesprekken over deze ontwikkelrichting.

Al deze stappen dragen er toe bij dat we draagvlak creëren voor de noodzakelijke veranderingen en dat we tegelijkertijd verdere stappen zetten om die ontwikkelrichting verder uit te werken.

Kortom: een proces van: Dat kan beter!

Ik zeg er wel één ding bij: al deze stappen staan wat mij betreft in het teken van het nieuwe denken. Uitdagingen oppakken, toekomst creëren.

In een context van respectvol met elkaar omgaan, elkaar in elkaars waarde laten en in elkaars rollen. Dan bouwen we met elkaar gezag op.

Ik wil werken in een sfeer van vertrouwen.     

Dat vraag ik ook van jullie!

Tot slot, samenvattend:

De opdracht die jullie ons hebben gegeven hebben wij in een drietrapsraket uitgewerkt via startdocument, basisdocument en nu de Vlucht naar de toekomst.

Daarmee is de ontwikkelrichting gegeven.

Die ontwikkelrichting stellen we vandaag vast als dé ontwikkelrichting, als basis om verder op door te pakken en verder uit te werken.

Die uitwerking doen we vooral via de disciplines en de werkgroepen.

Daarom is het dus nodig dat we eerst die werkgroepen en disciplines inrichten en van start laten gaan.

Om nog maar eens een beeldspraak te gebruiken: dit document als ontwikkelrichting is onze aanvliegroute!

En nogmaals, zo is het steeds de bedoeling geweest!

Wat leren we van Sven Kramer?

Dat we op koers moeten blijven anders pakken we geen goud

Wat leren we van FC Twente

Ze werden kampioen omdat ze consequent hun beleid gingen uitvoeren

Waarom wordt Vlucht naar de toekomst een succes

Omdat het bestuur er met mij in gelooft.

Toelichting op de resolutie.

Gezien alle emoties van de afgelopen weken en vooral de discussie van vanavond hebben we zojuist als bestuur besloten dat we vandaag niet meer over het document gaan discussiëren. Dat heeft geen zin.

Daarom hebben we een resolutie opgesteld waarin we als bestuur nog eens de hoofdlijnen van wat ik net heb gezegd heb samengevat.

Die hoofdlijnen zijn:

-       via de disciplines geven we verder vorm aan die ontwikkelrichting

-       er komen werkgroepen om alle randvoorwaarden verder uit te werken

-       de sport staat centraal

-       we hebben de ambitie om trendsetter te worden

-       we doen dat via de weg van permanente ontwikkeling

-       een nationaal kader dat uitgaat van dezelfde afstanden per discipline, gelijke vluchtdagen, dezelfde opbouw van de uitslag, dezelfde criteria voor kampioenschappen

-       de afdelingsvoorzitters zullen op welke wijze dan ook betrokken worden bij de verdere ontwikkeling

-       dat jullie de uitleg van het bestuur accepteren over het misverstand ten aanzien van de rol van de afdelingsvoorzitters

-       we stellen het document vast als ontwikkelrichting

-       en dat jullie je vertrouwen uitspreken in dit bestuur, in deze ontwikkelrichting en in de stappen die het bestuur gaat ondernemen om tot verdere uitwerking over te gaan.

We vragen jullie om met die resolutie in te stemmen.

Zo meteen schors ik de vergadering, zodat jullie kennis kunnen nemen van de tekst van de resolutie en we daarover met elkaar de discussie aangaan en qua besluitvorming instemmen met de tekst van de resolutie.

Want dan kunnen we daadwerkelijk een proces starten van: Dit kan beter!

Een permanent proces van verbetering via de disciplines.

Dus via de disciplines op weg naar een duivensportbeweging met perspectief.

Dat is de uitdaging waarvoor we staan.

Het proces moet door, gun mij, gun het bestuur de ruimte om de noodzakelijke veranderingen te waarborgen.

Realisatie door Four Digits op basis van Plone.